مشاوره خانواده

نبایدها در گفتگو با همسر: درباره چه موضوعاتی نباید صحبت کنیم؟

نبایدها در گفتگو با همسر ، مجموعه مواردی است که از اهمیت بسیار بالایی در زندگی مشترک، مخصوصا در ارتباط زوجین برخوردار است. همانطور که می توان با رعایت اصول مشخصی، بهتر ارتباط برقرار کرد و از هم صحبتی با همسر لذت برد، مواردی تحت عنوان نباید ها در گفتگو با همسر وجود دارد که با رعایت آن ها می توان از بروز مشکلات رایج زوجین جلوگیری کرد.

دروغ، از نبایدها در گفتگو با همسر

دروغ از نبایدها در گفتگو با همسر

از نبایدها در گفتگو با همسر دروغ می باشد. هرچقدر از اهمیت صداقت و پرهیز از دروغ بنویسیم، بازهم کم است. درواقع دروغ ریشه در کمبود دارد و اگر فردی بیش‌ازحد دروغ بگوید، یعنی از منظر روانی و شخصیتی مشکلات جدی دارد. هرچند ممکن است هرازگاهی دروغ‌های کوچکی به دیگران بگویید، اما گفتن حتی کوچکترین دروغ به همسر، به هیچ عنوان جایز نیست.

به این دلیل از  نبایدها در گفتگو با همسر می باشد چرا که درواقع دروغ سبب از بین رفتن اعتماد همسرتان می‌شود و وقتی اعتماد در یک رابطه خدشه‌دار شد، نقض حریم شخصی و نگرانی از دروغ بعدی آغاز می‌شود.
البته صداقت به معنای بیان‌ همه‌چیز برای همگان نیست.

اما سعی کنید شخصیتی صادق در خود پرورش دهید. به قول رابرت استرنبرگ آمریکایی، اگر قصد دارید که یک رابطه عاشقانه سالم و نیرومند داشته باشید تا جایی که می‌توانید به یکدیگر راست بگویید.

با نیش و کنایه صحبت نکنید

احتمالا شما نیز افرادی را دیده‌اید که زبان نیش‌داری دارند. این افراد در تکلم خود از کلمات و عباراتی استفاده می‌کنند که عمیقا دیگران را آزار می‌دهد. نیش و کنایه زدن در بین زنان بیشتر از مردان صورت می‌گیرد. رخ دادن این مورد از نبایدها در گفتگو با همسر ، آن است که مردان خشم خود را بیشتر به‌صورت فیزیکی تخلیه می‌کنند و زنان به دلیل ضعف قوای عضلانی، بیشتر به‌صورت زخم‌ زبان و نیش و کنایه خشم خود را ابراز می‌کنند. نکته قابل‌ توجه این است که بیشتر افراد پس از زخم زبان زدن، خود دچار پشیمانی و عذاب وجدان می‌شوند. گویی برخورد تیز و برنده بخشی از عادات منفی آن‌ها شده است که در زمان عصبانیت، به‌طور ناخودآگاه از این نباید ها در گفتگو با همسر استفاده می‌کنند.

زخم زبان، یکی از نبایدها در گفتگو با همسر

زخم زبان در روابط عاشقانه


یکی از چالش‌های رابطه زناشویی، زخم‌زبان‌ها و نیش و کنایه‌هایی است که از جانب همسر زده می‌شود. قدرت زبان را نباید دست‌کم گرفت. استفاده از کلمات مناسب می‌تواند رابطه بین زوجین را به‌شدت بهبود ببخشد و بلعکس استفاده از کلمات تیز و گزنده، سبب دوری از یکدیگر و از هم پاشیدن بنیان‌های خانواده می‌شود.


این نبایدها در گفتگو با همسر معمولا از عصبانیت ناشی می‌شود. برخی از افراد به‌جای برون‌ریزی سالم و یا صحبت کردن در مورد مشکل، آن را به شکل نیش و گزند بروز می‌دهند. این خشم‌ها معمولا خشم‌های فروخورده است که بار احساسی و روانی زیادی را برای فرد به همراه دارد. همچنین در برخی از موارد، زخم ‌زبان‌ها نوعی فرافکنی است.

روش های کاهش عادت زخم زبان

در مواردی می‌توان میزان زخم‌ زبان و یا نیش و کنایه را کاهش داد. به‌وسیله روش‌های زیر می‌توانید عادت نیش و کنایه و زخم ‌زبان زدن را در خود کم‌ رنگ‌تر نمایید و نبایدها در گفتگو با همسر را رعایت نمایید:
• مهارت‌های مدیریت خشم را بیاموزید.
• مهارت‌های مرتبط با حل مسئله را فرا بگیرید.
• مهارت‌های مقابله با خلق منفی و بروز صحیح ناراحتی را تمرین کنید.
• بررسی کنید در چه شرایطی دچار خشم شده و زخم‌ زبان می‌زنید؟
• در برخورد با چه افرادی بیشتر زخم‌زبان می‌زنید؟ (معمولا از دست این افراد خشم بیشتری دارید.)
• با کمک یک روانشناس، خشم‌های فروخورده خود را تخلیه کنید.
• نحوه بروز خشم به شیوه مقبول را فرا بگیرید.
• تمرین و ممارست داشته باشید. زخم‌زبان ممکن است یک موضوع پیچیده یا یک عادت مخرب کلامی باید.

نبایدها در گفتگو با همسر: پر حرفی

پرحرفی در روابط

این مورد از نباید ها در گفتگو با همسر برخلاف آنچه در جامعه گفته می‌شود، در هر دو جنس یافت می‌شود اما بیش از آنکه خانم‌ها از همسر پرحرفشان شاکی باشند، مردان از زنان پرحرف شکایت دارند. برخی از مردان همسر خود را پرحرف می‌دانند و حوصله شنیدن صحبت‌های او را ندارند و همین موضوع سبب شکایت‌های مکرر از جانب همسر می‌شود.

درواقع وقتی به پرحرفی همسرتان نه می‌گویید او این‌گونه برداشت می‌کند که برای او ارزش قائل نیستید و دوستش ندارد. درصورتی‌که ممکن است تنها با پرحرفی او مشکل داشته باشید و نه شخصیت او. این عنوان از نبایدها در گفتگو با همسر در مواقعی ناشی از تفاوت‌های ژنتیکی مردان وزنان است و در مواقعی هم نشانگر نوعی اختلال یا بیماری در روان فرد می‌باشد.

تفاوت های بیولوژیک حین صحبت کردن


از تفاوت‌های بیولوژیک در مورد صحبت کردن می‌توان به این موضوع اشاره کرد که آقایان تنها وقتی به صحبت کردن می‌پردازند که قصد داشته باشند اطلاعاتی ارائه کنند و یا نتیجه‌ای را اذعان کنند. آن‌ها به‌جای پرداختن به حاشیه، به سراغ اصل مطلب می‌روند و برای همین کوتاه‌تر و خلاصه‌تر صحبت می‌کنند.

اما در مورد زنان این‌گونه نیست. خانم‌ها ممکن است برای صحبت کردن خود هدفی نداشته باشند و صرفا برای تخلیه انرژی و یا فکر کردن صحبت کنند. همچنین خانم‌ها به جزییات بیشتری توجه دارند برای همین در گفتگو پیرامون یک موضوع، جزییات زیادی را ذکر می‌کنند. به‌طور کلی اگر پرحرفی ناشی از تفاوت‌های بیولوژیک مرد و زن باشد، مردان باید این تفاوت‌ها را شناسایی کنند و پذیرای آن‌ها باشند.

نیاز زنان و مردان در صحبت کردن متفاومت است.

درواقع لازم است تا به این نیاز زنان احترام گذاشت. بهتر است این تفاوت‌های بنیادین را برای همسرتان توضیح دهید و از او بخواهید که شما را درک کند.
البته فرد پرحرف هم باید ملاحظه همسرش را بکند و از پرحرفی که از  نبایدها در گفتگو با همسر است، دوری کند. این کار با تمرین در خصوص گفتن اصل کلام و حذف حواشی و جزییات، به ‌مرور امکان‌پذیر می‌شود. همچنین فرد پرحرف می‌تواند تمرین کند که تا میزان مشخصی صحبت کند. مثلا اگر قصد تعریف کردن داستان یا رخدادی را دارد، تنها در دو دقیقه آن را مطرح کند و سعی کند در دو دقیقه صحبت خود را به انتها برساند.

رابطه پرحرفی با اضطراب فرد

پرحرفی و اضطراب


اما همیشه پرحرفی ریشه در تفاوت‌های فیزیولوژیک ندارد. ممکن است پرحرفی با اضطراب فرد رابطه داشته باشد. این بدان معنی است که اگر فردی اضطراب حل‌نشده‌ای داشته باشد، پرحرف‌تر خواهد بود. چراکه سعی می‌کند انرژی منفی خود را که ناشی از اضطراب است به‌وسیله پرحرفی تخلیه کنند. هرچقدر شدت اضطراب بیشتر باشد، پرحرفی نیز بیشتر می‌شود. از آنجا که پرحرفی یکی از نبایدها در گفتگو با همسر است باید به دنبال راهی برای درمان آن بگردید.

در چنین مواقعی اگر ریشه پرحرفی در اضطراب باشد، باید در پی درمان اضطراب و عوامل مضطرب کننده فرد بود. شناخت این عوامل و درمان آن‌ها نیازمند مداخله حرفه ای است و لازم است از یک روانشناس برای حل این مشکل کمک گرفته شود.
همچنین در برخی از مواقع، این مورد از نبایدها در گفتگو با همسر با مشکلات وسواس و یا برخی از اختلالات شخصیت رابطه دارد. البته منظورمان از وسواس، تنها وسواس‌های تمیزی و نظافت نیست. بلکه ممکن است این وسواس ریشه در افکار و شخصیت فرد داشته باشد.

این افراد ممکن است به طور افراطی دقیق باشند و برای همین سعی می‌کنند که هر موضوعی را به تفصیل بیان کنند تا چیزی از قلم نیافتد و یا طرف مقابل برداشت اشتباهی از موضوع نداشته باشد.

کم‌حرفی از نبایدها در گفتگو با همسر

نبایدهای گفتگو با همسر کم حرفی

در طرف دیگر، همسران کم‌حرف و درون‌گرا قرار دارند. در حقیقت به همان اندازه‌ای که پرحرفی جز  نبایدها در گفتگو با همسر است، کم‌حرفی نیز مانند آن مشکل‌آفرین است.

همسر پرحرف سرتان را درد می‌آورد و همسر کم‌حرف، حوصله‌تان را سر می‌برد. در سطوح پایین‌تر ذکر کردیم که پرحرفی در بین خانم‌ها رایج‌تر است؛ اما کم‌حرفی در بین آقایان رواج بیشتری دارد. البته نباید یک اصل مهم را فراموش کرد و آن تفاوت زیستی- تکاملی خانم‌ها و آقایان در صحبت کردن است. خانم‌ها در صحبت کردن و کلا ارتباط کلامی، بهتر از آقایان عمل می‌کنند و به خاطر نقش‌هایشان در خانه و محیط اطرافشان این ویژگی در آن‌ها تقویت می‌شود.

مثلا از همان کودکی برای یک دختربچه قابل ‌قبول‌تر است که اگر عروسکش شکست گریه کند و در مورد غم و ناراحتیش حرف بزند و احساسش را مطرح کند، اما برای یک پسر این کار یک رفتار مردانه به‌حساب نمی‌آید و به او یاد می‌دهند که نباید زیاد در مورد احساسش حرف بزند. این کلیشه‌های جنسیتی سبب شده است که در کل زنان نسبت به مردان پرحرف‌تر باشند.

حرف زدن برای افراد کم حرف فعالیت سختی است.


حرف زدن برای افراد کم‌حرف، کار سختی است. کاری که برای آن باید تمام جرات و جسارت خود را جمع کنند. البته کم‌حرفی مادامی‌که در کنترل شما باشد و یا همسرتان با آن مشکلی نداشته باشد، خصوصیت بدی نیست. اما اگر کم‌حرفی سبب مشکلاتی در روابط اجتماعی و یا تعامل با همسرتان می‌شود، لازم است در پی حل مشکل باشید چرا که از نبایدها در گفتگو با همسر محسوب می شود.

علت کم حرفی همسر

علت کم حرفی همسر


یکی از مواردی که در مورد همسر کم‌حرف باید بررسی شود این است که فرد همیشه کم‌حرف است و یا تنها در برخورد با همسر خود؟ در برخی از مواقع ممکن است دلیل کم‌حرفی همسرتان، نداشتن نقطه‌های مشترک با شما باشد. به طبع هرچه زن و مرد باهم تفاوت بیشتری داشته باشند، دلیل کمتری برای حرف زدن پیدا می‌کنند.
با مطالعه نبایدها در گفتگو با همسر ،در مواقع دیگر، کم‌حرفی همسر ناشی از خجالتی بودن است. افراد خجالتی همواره دچار یک ترس درونی در مورد واکنش‌های خود هستند. آن‌ها نگران‌اند که دیگران در مورد او چه فکری می‌کنند و چگونه باید از خود واکنش نشان دهند.

همین بررسی‌های مداوم و نگرانی‌های فردی سبب می‌شود که همسر خجالتی، اصلا عکس‌العملی از خود نشان ندهد و یا حرفی نزند که از دیگر موارد نبایدها در گفتگو با همسر ، شامل موارد زیر است. به بیانی دیگر، همسران خجالتی دارای تصورات ذهنی اشتباهی نسبت به خود و عکس‌العمل دیگران هستند. آن‌ها معمولا فکر می‌کنند که ارزش زیادی ندارند و یا دیگران برای آن‌ها ارزش بالایی قائل نیستند. این تصورات نوعی خود گویی درونی را در او شکل می‌دهد که مانع برقراری ارتباط با دیگران می‌شود.

درواقع با کناره‌گیری‌های مکرر در موقعیت‌های مختلف، با این حالت خو می‌گیرد و همان رفتارها و عکس‌العمل‌ها را در برخورد با همسرش انجام می‌دهد.
همچنین در برخی از مواقع، کم‌حرفی ناشی از فقر اطلاعاتی است. درواقع وقتی فرد دامنه اطلاعاتی کمی داشته باشد، در موقعیت‌های مختلف اظهار نظر نمی‌کند. مانند این است که یک مخزن خالی است بنابراین چیزی در این مخزن برای ارائه و بیرون ریختن وجود ندارد.

راه های مقابله با کم حرفی

یکی از راه‌های مقابله با کم‌حرفی و سعی به از بین بردن این نبایدها در گفتگو با همسر ، به دست آوردن اطلاعات عمومی در زمینه‌های گوناگون است. می‌توانید از کتاب‌های ادبیات یا تاریخی شروع کنید. فیلم ببینید، به اخبار گوش کنید و یا به‌وسیله اینترنت سعی در افزایش دامنه اطلاعات خود داشته باشید.


دلیل دیگر کم حرفی ممکن است ناشی از عدم مهارت در این زمینه باشد. درواقع خوش ‌صحبتی بیش از آنکه موضوعی وراثتی باشد، موضوعی اکتسابی است. هر چه خوش ‌صحبتی را بیشتر تمرین کنید، کمتر در موقعیت‌های اجتماعی مضطرب می‌شوید و بهتر عمل خواهید کرد. این فرآیند آن‌قدر ادامه پیدا می‌کند تا حرف زدن برای شما به یک کار بسیار طبیعی تبدیل شود. چند تمرین در مورد حل مشکل کم‌حرفی، این مورد از انواع

نبایدها در گفتگو با همسر به صورت موردی

روابط سالم میان زوجین

نبایدها در گفتگو با همسر ، شامل موارد زیر است:
• سعی کنید همواره با آدم‌های جدید ارتباط برقرار کنید.
• چند عبارت ثابت برای شروع صحبت در ذهن داشته باشید.
• در برابر آینه صحبت کنید.
• پیش از مواجه‌شدن با رویداد، صحبت‌هایتان را در ذهن خود مرور کنید. ( اگر برایتان اضطراب آور نیست. )
• روی کلام فرد مقابل تمرکز کنید و با دقت گوش کنید.
• سعی کنید در مکالمات گروهی مشارکت کنید.
• سوالات باز بپرسید نه سوالاتی که جوابشان یک‌کلمه‌ای است.
• مکالمات کوتاه با افرادی چون صندوقدار، راننده‌ و … داشته باشید.


• سعی کنید از چیزهای مختلف تعریف کنید.
• سعی کنید مطالعه منظم داشته باشید.
• اخبار بخوانید و روزنامه‌ها را مرور کنید.
• در برابر دیگران حالت مقاومت به خود نگیرید.
• تمرین، تمرین و بازهم تمرین. تا جایی که می‌توانید تمرین کنید.
• سعی کنید در شرایط مختلف اظهار نظر کنید.
• الگوهای تفکر منفی را شناسایی کرده و آن‌ها را از خود دور کنید.
• وقتی تنها هستید، با خودتان حرف بزنید.
• در گوشه‌ و کناره‌ جمع ننشینید. جایی بنشینید که افراد دیگری در کنارتان باشند.
• با یک روانشناس درباره راه‌حل‌های تکمیلی صحبت کنید.

نوشته از دکتر ” امیر شیرین زاده “

بخشی از کتاب ” مشکلات رایج زوجین “

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن